Wat verkeerskundigen ons kunnen leren over bereikbaarheid
Iedere ochtend gebeurt hetzelfde. Duizenden automobilisten stappen in hun auto, kiezen ongeveer dezelfde route en arriveren rond hetzelfde tijdstip bij dezelfde knelpunten. Het resultaat kennen we allemaal: files.
De traditionele oplossing lijkt logisch. Meer asfalt. Meer rijstroken. Meer capaciteit.
Toch weten verkeerskundigen inmiddels dat dit lang niet altijd werkt. Sterker nog, extra capaciteit leidt vaak tot meer verkeer. Het onderliggende probleem wordt daarmee niet opgelost.
Opvallend genoeg zie ik precies hetzelfde gebeuren binnen klantcontact.
Wanneer de wachtrijen oplopen, worden extra medewerkers ingepland. Wanneer klanten moeite hebben om contact op te nemen, wordt een nieuw kanaal toegevoegd. Wanneer de bereikbaarheid onder druk staat, wordt nieuwe technologie aangeschaft.
Maar net als op de snelweg is de vraag niet altijd hoe we meer verkeer kunnen verwerken. De vraag is vaak waarom al dat verkeer überhaupt ontstaat.
Misschien moeten we klantcontact minder bekijken als een personeels- of technologievraagstuk en meer als een logistieke uitdaging.
De ochtendspits van het contactcenter
Vrijwel iedere organisatie kent haar eigen spitsmomenten.
De maandagmorgen waarop iedereen vragen heeft over een levering. De dagen na het versturen van facturen. De pieken die ontstaan na een storing. Of de drukte rondom een nieuw product of gewijzigde dienstverlening.
Vaak wordt dan gekeken naar capaciteit. Hebben we voldoende medewerkers beschikbaar? Kunnen we extra mensen inzetten? Moeten we de openingstijden uitbreiden?
Dat zijn belangrijke vragen, maar ze lijken sterk op het toevoegen van een extra rijstrook aan een weg waar de oorzaak van de file elders ligt.
Want waarom bellen al die klanten eigenlijk tegelijkertijd?
Klanten bellen zelden voor hun plezier
De meeste organisaties meten zorgvuldig hoeveel contacten er binnenkomen. Veel minder organisaties onderzoeken waarom die contacten ontstaan.
Dat is opmerkelijk.
Een klant belt meestal niet omdat hij graag in de wacht staat. Hij neemt contact op omdat ergens in zijn klantreis een informatiebehoefte, onzekerheid of probleem is ontstaan.
Denk bijvoorbeeld aan:
Een onduidelijke factuur.
Een bestelling zonder statusupdate.
Een ingewikkeld online proces.
Een website waarop informatie moeilijk te vinden is.
Tegenstrijdige communicatie vanuit verschillende afdelingen.
In verkeerskunde zou men spreken over de bron van het verkeer.
In klantcontact doen we vaak vooral ons best om de gevolgen op te vangen.
Het contactcenter als verkeersknooppunt
In veel organisaties fungeert het contactcenter als centraal verkeersplein. Alles komt er samen.Vragen over facturen. Problemen met leveringen. Technische storingen. Wijzigingen van gegevens. Klachten. Administratieve vragen.
Daardoor ontstaat soms het beeld dat het contactcenter de oorzaak is van de drukte.
In werkelijkheid is het contactcenter vaak slechts de plek waar alle problemen zichtbaar worden.
Een beetje zoals een verkeersknooppunt waar dagelijks files ontstaan. Het knooppunt veroorzaakt de verkeersdrukte niet; het maakt zichtbaar wat er elders in het netwerk gebeurt.
Dat maakt klantcontact veel waardevoller dan veel organisaties beseffen.
Het contactcenter is geen kostenpost. Het is een van de beste sensoren die een organisatie tot haar beschikking heeft.
AI als verkeersregelaar
De afgelopen jaren wordt AI vaak gepresenteerd als de oplossing voor capaciteitsproblemen. De discussie gaat daarbij vaak over vervanging van medewerkers. Maar misschien is dat wel de verkeerde vergelijking.
Verkeerscentrales proberen immers ook niet om automobilisten te vervangen. Ze proberen verkeersstromen slimmer te organiseren.
Dat is precies waar AI in klantcontact het verschil kan maken. Een moderne virtuele medewerker kan:
Klanten direct naar de juiste bestemming begeleiden.
Veelgestelde vragen zelfstandig beantwoorden.
Verwachte drukte voorspellen.
Prioriteiten herkennen.
Relevante informatie verzamelen voordat een medewerker het gesprek overneemt.
Het doel is niet om menselijke interactie te vermijden. Het doel is om te voorkomen dat klanten onnodig in een file terechtkomen.
Van gemiddelde afhandeltijd naar doorstroming
Traditioneel sturen veel contactcenters op KPI's zoals:
Average Handle Time (AHT)
Service Levels
Wachttijden
Bereikbaarheid
Belangrijke indicatoren, zonder twijfel. Maar verkeerskundigen kijken vaak naar iets anders: doorstroming. Hoe soepel beweegt verkeer door het netwerk? Hoeveel vertraging ontstaat er? Hoe vaak moet iemand omrijden? Hoeveel opstoppingen kunnen worden voorkomen?
Misschien zouden klantcontactorganisaties zich dezelfde vragen moeten stellen.
Bijvoorbeeld:
Hoeveel klantcontact hebben we voorkomen?
Hoeveel vragen kwamen direct bij de juiste afdeling terecht?
Hoeveel klanten hoefden geen tweede keer contact op te nemen?
Hoeveel problemen zijn opgelost voordat de klant überhaupt contact hoefde op te nemen?
Dat zijn indicatoren die vaak veel meer zeggen over de daadwerkelijke klantbeleving.
De beste interactie is soms geen interactie
Binnen klantcontact spreken we graag over excellente service, persoonlijke gesprekken en klantgerichte medewerkers.
Terecht. Maar soms vergeten we dat de ideale klantreis niet altijd leidt naar een telefoongesprek, chat of e-mail.
De ideale klantreis is vaak de klantreis waarin alles direct duidelijk is. Waarin de klant proactief wordt geïnformeerd. Waarin processen logisch zijn ingericht. Waarin informatie eenvoudig vindbaar is. En waarin vragen worden beantwoord voordat ze ontstaan.
Dat vraagt om een andere manier van kijken naar klantcontact. Niet uitsluitend als een afdeling die vragen afhandelt, maar als een strategische bron van inzichten die helpt om de volledige klantreis te verbeteren.
Conclusie
De toekomst van klantcontact draait waarschijnlijk niet alleen om betere gesprekken, slimmere AI of meer kanalen. Het draait om doorstroming.
Net zoals verkeerskundigen voortdurend zoeken naar manieren om files te voorkomen, zouden organisaties moeten onderzoeken hoe zij onnodig klantcontact kunnen voorkomen. Niet omdat contact ongewenst is, maar omdat iedere vermijdbare vraag vaak wijst op een verbetering die ergens anders in het proces mogelijk is.
Misschien moeten we daarom wat minder denken als contactcenter managers en wat meer als verkeerskundigen. Want uiteindelijk geldt voor wegen én voor klantcontact precies hetzelfde: De beste file is de file die nooit ontstaat.

